سالمندی  جمعیت از معضلات مهم امروز در جوامع محسوب می شود که مشکلات فراوانی را به دنبال دارد از جمله می توان به عدم پویایی و بالندگی در جامعه اشاره کرد. با پیری جمعیت، عدم نشاط اقتصادی و اجتماعی بر جامعه، حاکم شده و جامعه دیگر از نشاط و سرزندگی لازم برخوردار نخواهد بود.
استمرار کاهش میزان زاد و ولد از یک سو و کاهش نرخ مرگ و میر و افزایش امید به زندگی از سوی دیگر، منجر به انباشتگی تدریجی جمعیت، در دوره های سنی بالاتر می‌شود و با کاسته شدن سهم جمعیت جوان از کل جمعیت، سهم سالخوردگی کشور افزایش می‌یابد. این پدیده عوارض و پیامدهای بسیاری به همراه دارد که مهمترین این پیامدها سالخوردگی جمعیت و هزینه‌های آن و عدم رشد و توسعه اقتصادی می باشد. ایران در دهه‌های اخیر با تحولات جمعیتی چشمگیری مواجه شده است؛ کاهش نرخ باروری و افزایش امید به زندگی، ساختار جمعیتی کشور را به سمت سالمندی سوق داده با این حال کاهش نرخ ازدواج و فرزند آوری به طور مستقیم و غیر مستقیم در تشدید این بحران نقش دارد. در مقاله " مسأله فرزندآوری  را جدی بگیریم"  منتشر شده در فصلنامه بهار 1404 به عناوینی همچون تعریف جمعیت سالمند یا سالخورده، روند های جمعیتی در ایران، پیامدهای سالمندی جمعیت و بیان راهکارها و پیشنهادهای در این موضوع  پرداخته شده است برای کسب آگاهی بیشتر، شما را به خواندن این مقاله دعوت می کنیم.