1
رئیس گروه آموزش وارتقای سلامت معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2
کارشناس گروه آموزش و ارتقای سلامت معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی مشهد
10.22038/behv.2026.91759.2279
چکیده
در سالهای اخیر، گروههای خودیار بهعنوان یک روش مؤثر برای ارتقای سلامت و کمک به افراد با مشکلات مزمن یا اجتماعی شناخته شدهاند. گروههای خودیار، اجتماعات داوطلبانه و کوچکی معمولاً با ۵ تا ۱۵ نفر عضو هستند که اعضای آن دارای یک مشکل، دغدغه یا هدف مشترک در زمینه موضوعات سلامت نظیر دیابت، سرطان، افسردگی، اعتیاد و عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت هستند. این گروهها برخلاف کلاسهای آموزشی، با بحث گروهی و هدایت افراد غیرمتخصص یا دارای تجربه اداره میشوند و بر مشارکت فعال اعضا تأکید دارند. هدف اصلی گروههای خودیار، حمایت متقابل، تبادل تجربه و همدلی است، با این شعار که “شما تنها نیستید”. در این برنامه بهورز یا مراقب سلامت، در نقش تسهیلگر، فضایی امن برای گفتوگو، ایجاد اعتماد و بهبود فرآیند یادگیری فراهم میکند. مراقب سلامت یا بهورز با نقش تسهیلگر در گروههای خودیار، به ایجاد همکاری، کمک متقابل و یادگیری جمعی کمک میکنند. این کار باعث میشود گروهها بهتر و پایدارتر شوند و در نهایت سلامت جامعه بهبود یافته و افراد توانمندتر شوند.
)